Salı, Şubat 28, 2006

Yalnızlık Galiba


artık eskisi gibi değilim galiba veya hep öyleydim ama ben farkedemiyordum.niye bilmiyorum.sanki bir fanusun içindeyim,benim dışındaki herşey ise olağan akışında..hayatın dışındayım sanki!bir şeyler için calışmak,bir sey uğruna mücadele etmek bana çok uzak.bir kaç gün önce yine uyku tutmadı sabaha kadar, elime bir kalem kağıt aldım sadece yazdım.yazdıklarımı okuyunca kendimi buldum ama olmak istediğim yerde değildim kesinlikle.gerçi nerede olmak istediğimi de bilmiyordum.o sandaldaki adamın yerinde olmak isterdim ama balık tutmayı bile beceremeyen biriyim:düşünsenize o hafızası zayıf yaratıkları bile kandırıp da oltaya alamıyorum.
kendimi de hiç kandıramam zaten ama çevremdeki insanları ise çok iyi kandırabiliyorum.en azından 2-3 ü hariç hiç bir arkadaşım belki de beni hiç tanımıyor veya olduğumdan çok farklı tanıyor(yoksa kendimi mi kandırıyorum?). o 2-3 ü de olmasa çekilmez zaten.aslında o sandalda o güneşi de tek başıma batırmaya hiç niyetim yok!
yok oğlum intihar etmicem :)

Orhun "Seyyahayyam" Yağız

Hiç yorum yok: